Dit boek heeft niet de bedoeling de hele christelijke leer met één armbeweging van tafel te vegen. Wél wil het de aandacht vestigen op de unieke betekenis van de prediking van Jezus in gelijkenissen, waaraan in heel de geschiedenis van het christendom te weinig aandacht is besteed. Bovendien hebben deze gelijkenissen volgens de auteur geen enkele invloed gehad op de vorming van de christelijke leer. Waarschijnlijk vond men ze te 'mysterieus'.
In zijn gelijkenissen sprak Jezus met geen woord over de leerstellingen die tweeduizend jaar lang de christelijke traditie hebben bepaald. Tot op de dag van vandaag heeft het christelijk geloof nauwelijks enige boodschap gehad aan de inhoud van de gelijkenissen; ze zijn waarlijk de 'stiefkinderen' van het christendom geworden.
De auteur gaat nog verder. Voordat de evangeliën op schrift werden gezet, moeten er notities zijn geweest van de woorden van Jezus, die circuleerden onder zijn volgelingen. Van Tuyll weet aannemelijk te maken dat veel gelijkenissen van Jezus door de apostelen en de evangelisten zijn verwaarloosd, zodat maar een fractie van het totaal is doorgegeven.
Dit boek confronteert de christelijke kerk met het belang van eigen kernteksten, die zij onvoldoende kent en in praktijk brengt. Het geeft een verfrissende nieuwe uitleg van de gelijkenissen als Jezus' meest authentieke onderwijs.
Hendrik van Tuyll van Serooskerken studeerde theologie aan de universiteit te Utrecht en promoveerde in 1947 op een proefschrift over de godskennis in de Kritik der reinen Vernunft van Immanuel Kant. Na een predikantschap te Opijnen vertrok hij wegens een kerkrechtelijk conflict naar Engeland. Door dit conflict werd zijn loopbaan in Nederland afgebroken. In Engeland werd hij door de bisschop van Manchester tot deacon van de Church of England gewijd. Hij was als hoogleraar verbonden aan de universiteit van Montevallo in Alabama (VS) en gaf colleges in godsdienst en wijsbegeerte. Momenteel is hij lid van de United Church of Canada.