Samenvatting...................

In dit fotoboek, dat als ondertitel de aan Jan Prins ontleende versregel 'de stad waar men is kind geweest' draagt, vormen nu eens niet de straten en de pleinen het centrale thema, maar is het kind de hoofdrolspeler.
Aan de hand van bijna honderd foto's en een sociaal bewogen tekst volgen we het doen en laten van onze ouders en grootouders in een tijd waarin zij de kinderschoenen nog niet waren ontgroeid.

Wij leren de schrijnende armoede kennen waarin de minst bedeelden onder hen in sloppen en stegen opgroeiden; wij maken kennis met hun honger naar voedsel en ge- negenheid, en zien hen spelen in een krottenwereld waarin de mogelijkheden om zich er uit omhoog te werken uiterst beperkt waren.

We ontmoeten ook kinderen die het iets beter hadden getroffen. Die speelden in het Park, ravotten op het Land van Hoboken, of namen een douche in de fontein van het Calandmonument. Meisjes dansten rondom het draaiorgel, jongens liepen met rode koppen achter het muziekkorps van de mariniers aan.

Ook wordt er in dit boek ruim aandacht besteed aan de ondernemingsgeest van de toenmalige jeugd. We zien ze als besteljongen van kruidenier of groenteboer, als stadsloods of als auto-oppasser. Verder maken we kennis met de kinderen van het Burger Weeshuis en zien we welke aparte plaats het schipperskind in onze oude binnenstad innam. Ook het kind op de Linker Maasoever wordt hier niet vergeten.

De uitstapjes van de Rotterdamse Vacantie School, een aan de Rotterdan bezoek aan de Rotterdamse Diergaarde, de vele liefdadig- heidscollectes, de kinderepidemieën en het uitbundige Sint Nicolaasfeest passeren de revue.

Dit boek bevat een schat aan achtergrondinformatie uit de crisisjaren, waarin we veel overeenkomsten ontdekken met situaties van vandaag. Een register met zo'n 200 tref- woorden zorgt voor een overzichtelijk geheel. 'Kinderen van oud-Rotterdam' is een goed 'lees' en 'kijk' boek!

PETER J. TROOST