Mischa Hillesum (1920-1943) was een\ngeliefd wonderkind met een engelengezicht.\nHij gold als het grootste\npianotalent dat Nederland in tijden\nhad voortgebracht. Maar balancerend\nop de dunne lijn tussen genialiteit en\nkrankzinnigheid leefde hij in een geweldig\nspanningsveld, en al op jonge\nleeftijd belandde hij in een psychiatrische\ninrichting. Daar betoverde hij,\ntussen de elektroshocks door, medepatiënten\nen medisch personeel met\nzijn spel.\nTijdens de bezetting schitterde hij \nals Joodse musicus verbannen uit het\nopenbare leven op illegale Zwarte\nAvonden, maar zijn zuster Etty herkende\nde tragiek achter de schittering.\nZij noteerde in haar beroemde dagboek:\n`Wat doet het er allemaal toe,\njouw briljante spel, het verrukte, ook\nwel zeer sensatiebeluste publiek, zolang\ner die lijdenstrek is om je vertrokken\nzwakke mond. \nWillem Andriessen, directeur van het\nAmsterdams Conservatorium, die\nhoopte Mischa Hillesum te kunnen behouden\nvoor onze cultuur, stuurde een\naanbevelingsbrief naar de bezetter.\nDe grote dirigent Willem Mengelberg\ndeed hetzelfde. Maar Mischa weigerde\neen uitzonderingspositie en verkoos\nsolidair te zijn met zijn ouders. In september 1943 werd het hele gezin,\ninclusief Mischa, weggevoerd om later\nte worden vermoord in Warschau.\nVia de werdegang van dit wonderkind\n zijn geniale composities, zijn hartstochten\nen zijn wonderlijke streken,\nmaar ook zijn destructieve escapades\nen psychoses belicht Mischa s spel ook\nde andere Hillesums, die ieder op hun\neigen, begaafde wijze hun leven betekenis\ngaven.