Wie tegenwoordig wil afrekenen kan dat contant, giraal of elektronisch doen. Onze maatschappij kent daarvoor een rijk aanbod van betaalmiddelen: munten of bankbiljetten, giro´s, pinpas, creditcard of chipknip. Een boek dat het gebruik van deze betaalmiddelen beschrijft, ontbreekt echter nog.

Hoe heeft de Nederlandse burger de afgelopen twee eeuwen zijn betalingen verricht? Welke vernieuwingen kende het betalingsverkeer in deze periode? De ruim honderd jaar oude voorspelling dat de cashless society zijn intrede zou doen, is nog niet bewaarheid, maar de huidige elektronische betaalmiddelen hebben deze discussie wel een nieuwe impuls gegeven.

Centraal in Mogen wij even afrekenen? staan de vernieuwingen in het betalingsverkeer. Millennialang domineerden munten het particuliere betalingsverkeer. Hun hegemonie liep in het begin van de twintigste eeuw ten einde. Toen brak het inmiddels al honderd jaar oude bankbiljet door als betaalmiddel voor de consument. Met de oprichting van de Postgiro in 1918 en daarmee de komst van girale betaalmiddelen nam het aantal mogelijkheden om af te rekenen sterk toe. De welvaartsgroei in de jaren zestig versterkte de positie van giraal betalen. Ontwikkelingen in de informatie- en communicatietechnologie openden vervolgens de mogelijkheid tot elektronisch betalen. Tegelijk is de afhankelijkheid van derden bij de totstandkoming van betalingen erdoor vergroot.

Mogen wij even afrekenen? volgt het betaalgedrag van de Nederlandse burger in de afgelopen twee eeuwen.