Een korte samenvatting van de inhoud van dit bijzondere boek.
'In november 1897 vertrok de Urker onderwijzer Jan Hoogeveen van zijn eiland om in een van de Boeren-
republieken in Zuid-Afrika voor zichzelf en zijn gezin een nieuwe toekomst te zoeken. Hij was één van de talloze Nederlanders die aan het einde van de negentiende eeuw door gebrek aan toekomstmogelijkheden in Nederland hun geluk elders wilden beproeven.
Jan Hoogevven werd uitgezonden door het 'Fonds ten behoeve van het Hollandsch Onderwijs in Zuid-Afrika'. De doelstelling van dit fonds was 'het behoud van onze moedertaal (het Nederlands) als volkstaal in
Zuid-Afrika'.

Geld voor de overtocht van zijn vrouw en zes kinderen was er niet. Jan Hoogeveen reisde dus vooruit en zodra er geld en een woning was zou het gezin overkomen.
'Lieve kinders, uw vader is ook weggegaan voor uw welzijn. Veel liever was ik bij u gebleven, want als ik aan u allen denk, dan maak ik mij droevig ... Thans moet moeder nog wat zuinig leven, maar als vader straks meer geld verdient dan krijgt moeder mee en zal zij ook u meer kunnen geven', schrijft hij zijn kinderen vanaf de boot.

Geldproblemen, een geheimzinnige koortsziekte, toenemende onzekerheid of hij wel permanent in Zuid-Afrika wilde blijven en tenslotte het uitbreken van de Tweede Vrijheidsoorlog waren er de oorzaak van dat hereniging van het gezin nooit plaatsvond. Ook Jan Hoogeveen moest tijdens deze oorloig onder de wapenen. In december 1901, op 41-jarige leeftijd, overleed hij ten gevolge van malaria inneen krijgsgevang-
enenkamp in Mafeking.