Twee broers uit de gemeente Berg bij Tongeren, Jan Vrancken en Nicolas Vrancken, waren ten tijde van de Duitse inval in 1914 onderwijzer in Berg, respectievelijk afstuderend aan de normaalschool van Sint-Truiden. Zij waren als geletterden in die tijd bevoorrechte getuigen en scherpe observatoren, met een zeer brede belangstelling. Overvloedig wordt het oorlogsnieuws geciteerd van alle fronten uit buitenlandse kranten die vanuit Maastricht naar Limburg gesmokkeld werden. Jan Vrancken, de oorspronkelijke dagboekschrijver, hield minutieus boek van het kleinste voorval of de simpelste dingen: het dagelijks weer, het kanongebulder aan het westelijk front (hoorbaar tot in Tongeren), welke wagens en troepen elke dag langs Berg en Tongeren trokken, het trein- en tramverkeer, de inkwartiering van Duitse troepen, de aanleg van een spoorverbinding voor snel militair transport tussen Aken en Tongeren, de wegvoering en de terugkeer van de Tongerse burgerwacht, de gegijzelde burgemeesters uit de streek, berichten over vermiste of gesneuvelde inwoners, de opeisingen door de bezetter, de problemen met de gemeenteschool en het tekort aan petroleum, de oefeningen die door Duitse troepen gehouden werden, enz. Bijzondere aandacht krijgt de installatie van het ?Kommando-West? nabij Tongeren: een oefenterrein waar Duitse troepen opleiding kregen in het gebruik van machinegeweren. Dat terrein werd prompt ?Sperrgebiet? verklaard en zwaar bewaakt. De oorlogsdagboeken van Jan en Nicolas Vrancken vormen een waardevolle aanvulling op het boek Tongeren gedurende de Duitsche bezetting van Jan Paquay en Paul de Corswarem. Precies door de observaties vanuit het volk en hun persoonlijke betrokkenheid is dit een aangrijpend ervaringsverslag geworden.