Maurits Mok (1907-1989) werd 7 november 1907 in Haarlem geboren als Mozes Mok. Na een opleiding voor een kantoorbaan besloot Mok al snel het literaire pad op te gaan. Onder invloed van het steeds sterker opkomende fascisme veranderde Mok zijn Joods klinkende voornaam Mozes naar het meer neutralere Maurits. Mok debuteerde al voor de Tweede Wereldoorlog met zijn romans De tweede jeugd en Bladseizoen. Hij raakte echter vooral bekend met zijn epische dichtwerken als Exodus en Kaas- en broodspel. Mok schreef voor het katholieke tijdschrift De Gemeenschap.
Tijdens de oorlog dook hij onder in Het Gooi. Hij bleef echter actief als schrijver en dichter en publiceerde onder de pseudoniemen Hector/Hendrik Mantinga, Victor Langeweg en Jan Luyken jr.
Eén van de belangrijkste thema’s van Moks werken was strijd en verzet. Hoewel dit al voor de oorlog in zijn werken sterk aanwezig was, waren de verschrikkingen van de oorlog en opstand terugkerende thema’s. Daarnaast schreef Mok over liefde en het gezin en besteedde hij veel aandacht aan de natuur.
Maurits Mok maakte ook veel vertalingen en was hij literatuurcriticus. Hij schreef kritieken voor Vrij Nederland, Algemeen Handelsblad en Haagsche Courant. Als criticus zat hij ook in de jury van de Poëzieprijs van de gemeente Amsterdam, de Boekenmarktprijs, de Anne Frankprijs en de P.C. Hooftprijs. Zelf sleepte Mok ook een aantal prijzen in de wacht met zijn werk: de Poëzieprijs van de gemeente Amsterdam, de Prijs van de Stichting Kunstenaarsverzet, de Henriëtte Roland Holstprijs en de Marianne Philipsprijs.