Vooraf-info (pg. 24 van dit geschrift).
' (...). Historische situaties speelden een rol bij het vormen van Bucers ambtsopvatting. Beslissende betekenis komt hier allereerst toe aan het conflict met Rome. In de voor-reformatorische theologie was steeds meer benadrukt de relatie van het ambt tot het eucharistisch offer en tot het sacrament van de boete. De wezenlijke ambtsverrichtingen hebben plaats bij altaar en biechtstoel. Het sacrament van de wijding geeft deel aan een onverkiesbaar genadegoed, n.l. de macht om het onbloedige offer in de mis te herhalen en zo Christus te representeren. De priesterlijke vrijspraak in de biechtstoel opent de weg voor de zondaar naar het sacrament.
Door de leer van het 'opus operatum' eerder iets van automatisme ingedragen in de meest heilige handeling-en. Een mechanisch, werktuigelijk karakter ontvingen deze.
Bucer stelde, gelijk de andere reformatoren, het offer van Christus in zijn verzoenende kracht centraal.
De mis is geen goed werk en geen offer. De Schrift wijst naar het enige offer van Christus, 'toen Hij zijn Lichaam aan het kruis geofferd heeft, waardoor voor alle uitverkorenen genoeggedaan is'.
Voor Bucer is het een zaak van een eenvoudige conclusie:
'Wanneer Christus alles gedaan en volbracht heeft, dan doen wij niets'. Bovendien maakt Bucer groot bezwaar tegen het vieren van het avondmaal zonder gemeente. In feite kan men niet spreken van communie
wanneer de gemeente afwezig is. Een wezenlijk andere visie op het sacrament van het altaar bracht een andere visie mee op de ambtsdragers. (...)'.