In 1639 kocht Rembrandt voor een enorm bedrag een statig herenhuis in Amsterdam, het tegenwoordige Rembrandthuis. Rembrandt van Rijn was een verwoed verzamelaar, maar zijn passie bracht hem financieel aan de rand van de afgrond. In 1656 was hij bankroet en moest hij zijn huis en zijn verzameling verkopen. Voor de veiling van zijn bezittingen werd een inventaris opgemaakt die ons precies vertelt hoe zijn collectie er uitzag en hoe zijn huis daarmee was ingericht. Zijn winkel en zijn huiskamer hingen vol schilderijen, onder meer van Pieter Lastman, Jan Lievens, Hercules Seghers en van Rembrandt zelf. Een vertrek was ingericht als kunstkamer. Hier bewaarde Rembrandt zijn kostbaarste zeldzaamheden, waaronder curiosa als opgezette dieren, schelpen, Oosters lakwerk en porselein, Venetiaanse glazen, globes, en (afgietsels van) antieke sculpturen. In de kunstkamer bevond zich ook Rembrandts grootste schat: zo'n 8000 tekeningen en prenten van de belangrijkste Nederlandse, Duitse en Italiaanse kunstenaars. In Rembrandts atelier werden weer andere delen van zijn collectie bewaard. Al deze voorwerpen waren voor Rembrandt een voortdurende bron van inspiratie, zoals zijn werk laat zien. In dit boek worden nieuwe visies op Rembrandts verzamelactiviteiten gepresenteerd en wordt dit fascinerende onderwerp voor de eerste maal voor een breed publiek toegankelijk gemaakt.