In dit boek voert Martin Doerry gesprekken met 24 overlevenden van de Holocaust, mensen die de systematische vervolging en vernietiging onder het naziregime overleefden. De geïnterviewden zijn verspreid over Europa en de VS, en omvatten bekende namen zoals Elie Wiesel, Imre Kertész, Ruth Klüger en Ralph Giordano.

Het boek is opgebouwd uit persoonlijke verhalen: hoe zij de Joodse vervolging ervoeren, de kampen, het onderduiken, de vlucht, de emigratie of terugkeer. De titel – “Nergens en overal thuis” – geeft de paradox weer van de overlevende: door vervolging en ontheemding is thuis zijn complex geworden. Belangrijke thema’s zijn: overleven door toeval of omstandigheden (“compleet toeval” zoals één geïnterviewde zegt), schuldgevoelens van degenen die overleefden terwijl anderen stierven. En het besef dat er geen gerechtvaardigde wraak is, vaak geen haat of wraakgevoelens, maar wel een blijvende herinnering aan verlies.

Daarnaast is het boek visueel ondersteund door krachtige zwart-witportretten van de fotografe Monika Zucht, die de persoonlijke verhalen aanvullen met gezichten en expressieve beelden. Het werk fungeert als een levende getuigenis van de laatste generatie Holocaust­overlevenden. Het benadrukt zowel de onvoorstelbare veiligheidssituaties die zij vonden, als de blijvende gevolgen voor identiteit, geheugen en ‘thuisheid’. Het is een eerbetoon aan hen – en een waarschuwing voor toekomstige generaties om niet te vergeten.