Twee derde van alle landen ter wereld heeft te karnpen met spanningen en latente gewelddadige conflicten. In 200 brandhaarden staan mensen elkaar naar het leven. Deze door mensen veroorzaakte rarnpen richten massale verwoesting aan, zijn uitermate duur en houden een ernstige bedreiging in voor de wereldstabiliteit. In de internationale gemeenschap groeit het bewustzijn dat men zich deze conflicten niet langer kan veroorloven en dat er grenzen zijn aan het geweld. Gouvernementele en niet-gouvernementele organisaties leggen zich steeds meer toe op het voorkomen en beheersen van gewelddadige conflicten. Het bewerkstelligen van duurzame vrede is echter niet alleen een zaak van rechtstreekse inmenging door bemiddeling, er is ook onrechtstreekse inmenging vereist in de vorm van ontwikkelingssamenwerking en noodhulp, mediaverslaggeving of elke andere actie die samenhangt met bestaande of potentiële gewapende conflicten. Het Handboek Terreindiplomatie maakt de lezer bewust van de ruimere context van duurzame vrede en geeft tegelijk concrete richtlijnen voor het maximaliseren van vredesinitiatieven. Meer dan 50 vooraanstaande deskundigen, van wie velen werkzaarn zijn in diverse conflicthaarden, verspreid over de wereld, hebben bijgedragen tot het handboek. Het deel 'Werken op het terrein' is geschreven door een aantal pioniers van vredesopbouw-in-de-praktijk. De voorbeelden laten zien dat een breed gamma van strategieën, technieken en functies voorhanden is. Externe vredesdeskundigen hebben enkei kans op slagen indien ze respect tonen voor, luisteren naar en een dialoog aangaan met plaatselijke bewegingen. Ook de noodzaak van samenwerking tussen organisaties op het terrein, meer dan van wedijver om fondsen, mediaen andere aandacht, komt uitdrukkelijk naar voren, evenals het leren coopereren met militairen en overheden. Essentiële ingrediënten van een vredesopbouwproces zijn het helen van trauma's uit het verleden, het ontwikkelen van beelden van een betere toekomst, het omgaan met slachtoffers en herstellend recht. Deze onderwerpen, zoals de problematiek van het persoonlijk 'overleven op het terrein' van vredesopbouwers, worden behandeld door auteurs met een indrukwekkende terreinervaring. De intensiteit en complexiteit van de inzet door NGO's en andere organisaties, zoals de VN, maakt een leerproces mogelijk en noodzakelijk. Binnen en tussen organisaties moeten ervaringen en evaluaties worden gedeeld. Het Handboek Terreindiplomatie is bedoeld voor huidige of toekomstige veldwerkers, stafmedewerkers van humanitaire organisaties die zich bezighouden met vredesopbouw, politici en beleidsmedewerkers en voor iedereen die in deze problematiek geïnteresseerd is.