In “Leven zonder middelpunt” nodigt Foster je uit om de diepgewortelde overtuiging van afgescheiden­heid — dat je als individu losstaat van het geheel — onder ogen te zien. Hij stelt dat deze scheiding een illusie is: de werkelijkheid is niet opgebouwd uit losse, onafhankelijke “personen”, maar uit één allesomvattende realiteit. Het boek combineert persoonlijke anekdotes, dialogen tijdens bijeenkomsten en poëtische beschouwingen. Foster vertelt over zijn eigen zoektocht — van wetenschap (astrophysica) naar spiritualiteit — en hoe hij tot het inzicht kwam dat de ervaring van afgescheiden zijn slechts een droom­status is die doorwaakt kan worden.

Centrale thema’s zijn onder andere: het loslaten van het idee dat er een vast “zelf” is, het herkennen van de eenheid die al aanwezig is, én het ontdekken van vrijheid in het heden — buiten de tijd van verleden en toekomst. Wanneer je deze staat van zijn herkent, valt de waan van afgescheidenheid weg. Foster zegt: “Spiritueel ontwaken is niet iets ingewikkelds. Het is alsof je een droom hebt waarin je je verliest, wakker wordt en je je realiseert: natuurlijk, het was maar een droom!”

Praktisch gezien moedigt Foster geen nieuwe techniek of zware discipline aan, maar een houding van openheid en verheldering: het gaat om het helder zien van wat er al is, in plaats van het bereiken van iets anders. Het boek is daarmee geschikt voor wie zoekt naar een directer, minder beladen inzicht in wie we zijn en wat werkelijk is.
Kortom: “Leven zonder middelpunt” is een toegankelijke en ingetogen gids naar non-dualiteit, die de droom van afgescheidenheid ondergraaft en je uitnodigt tot het ontwaken in de openheid van wat altijd al is.