De Meerwijk is historisch en landschappelijk gezien een bijzonder rijke streek; ze omvat een drietal historische landgoederen en een aantal boerderijen, gelegen tussen Berg en Dal, Groesbeek en Heilig Landstichting. Het gebied kent een boeiende landschapsgeschiedenis en een minstens zo interessante bewoningsgeschiedenis. Omstreeks 1650 gaf de Gelderse Rekenkamer de Meerwijk uit voor ontginning aan Nijmeegse notabelen, die er hun buitenplaats of zomerverblijf creëerden. In de loop der tijd veranderden deze bezittingen vaak van eigenaar. Families uit andere delen van Gelderland, uit West-Nederland en zelfs uit het voormalige West- en Oost-Indië gebruikten de hoeven als inkomstenbron en werden aangetrokken door de rust en het bosrijke landschap van de buitenplaatsen. Onder de vele bezitters waren fabrikanten, handelaren, bestuurders en kunstenaars. In de negentiende eeuw werd de Meerwijk een geliefd toeristisch oord; niet alleen voor Nijmegenaren, maar ook voor schoolreisjes en hotelgasten uit heel Nederland. In de twintigste eeuw zijn enkele landhuizen in gebruik genomen door geestelijke instellingen, verzorgingshuizen en het Afrika Museum. `Een verrukkelijk gezigt’ schenkt allereerst aandacht aan het landschap met zijn buitenplaatsen, boerderijen, bossen en landerijen. Parallel hieraan loopt het verhaal over de bezitsgeschiedenis, dat verteld wordt aan de hand van een vijftigtal personen en families. Zo wordt op uitzonderlijke wijze een biografie van het landschap gecombineerd met de verhalen van de mensen die hier gewoond hebben.