In de langdurige geschiedenis heeft de mens, in alle tijden en van welke beschaving ook, de behoefte gehad een aantal legenden en verhalen voort te brengen om de meest uiteenlopende natuurkrachten te verklaren en te interpreteren: van atmosferische verschijnselen tot het ontspringen van bronnen, van de vele kleurschakeringen van bloemen tot de verwoestende kracht van een aardbeving of de meest duistere en onverklaarbare voortbrengselen van de menselijke psyche.
In Griekenland ontstond uit de creatieve, fertiele verbeeldingskracht van een volk, dat als geen ander openstond voor de economische en culturele uitwisseling met het gehele Middellandse-Zeegebied, een structureel en homogeen mythologisch geheel.
De mythologie van het oude Griekenland heeft figuren van universele waarde voortgebracht, die generaties lang een doordringende rol speelden als onsterfelijke maatstaf voor het menselijk gedrag. Van het erfgoed van de Romeinse wereld tot de interpretatie van de Griekse mythologie door de middeleeuwse letterkundigen. Van de hernieuwde interesse voor oude bronnen in de tijd van de Renaissance en het Humanisme tot de interpretatie daarvan in het Neoclassicisme en de Romantiek en tenslotte de metafysische verklaring van de hedendaagse kunst.
Een buitengewone, ononderbroken reis door de geschiedenis van de verbeelding en de geschiedenis van de mens, die eens te meer de waarde weergeeft van de mythologische figuren die in het oude Griekenland werden geschapen en in alle culturen van de westelijke wereld zijn blijven voortleven.