Kuilen in de golven beschrijft de ingrijpende transformatie van de Nederlandse visserij in de periode waarin de traditionele zeilvloot werd vervangen door gemotoriseerde schepen. Het boek richt zich vooral op de technische, sociale en economische veranderingen die deze overgang met zich meebracht, met bijzondere aandacht voor de rol van de Amsterdamse machinefabriek Kromhout, een pionier in scheepsmotoren.

In de tijd van de zeilvisserij waren vissers volledig afhankelijk van wind, getijden en fysieke kracht. De productie was onvoorspelbaar, de arbeid zwaar en de veiligheid beperkt. Met de komst van de verbrandingsmotor veranderde dat radicaal. Motorisering maakte vissers minder afhankelijk van weersomstandigheden, vergrootte hun actieradius en verhoogde zowel de efficiëntie als de opbrengsten. Het betekende het einde van eeuwenoude zeiltradities, maar ook de start van een nieuwe, professionelere visserijcultuur.

Kromhout speelde in deze overgang een centrale rol. Hun motoren stonden bekend om hun betrouwbaarheid, eenvoud en kracht, en werden al snel populair onder vissers in onder meer de Zuiderzee-, Noordzee- en kustvisserij. Het bedrijf leverde niet alleen machines, maar ook technische ondersteuning en innovatie, waardoor vissersboten sneller, veiliger en duurzamer werden. De introductie van motoren leidde tot grotere schepen, langere reizen en een uitbreiding van de visgronden.

Het boek laat tevens zien dat deze modernisering niet zonder weerstand verliep. Veel vissers waren gehecht aan traditionele scheepsvormen, vreesden de hoge kosten van motorisering of hadden twijfels over de betrouwbaarheid van nieuwe technologie. Toch bleek de overgang onontkoombaar: wie niet overstapte, bleef economisch achter.

Kuilen in de golven biedt daarmee een rijk historisch en technisch inzicht in een cruciaal keerpunt in de Nederlandse maritieme geschiedenis, waarin traditie en vooruitgang elkaar ontmoetten op open water.