Dit tweede deel van Naar een nieuwe kijk op Intelligentie bouwt voort op de theoretische basis uit Deel I en richt zich op hoe de vernieuwde visie op intelligentie in de onderwijspraktijk kan worden gebracht. De kern van het boek is dat scholen en docenten een verantwoordelijkheid (“zorgplicht”) hebben om intelligenties actief te ontwikkelen — niet alleen cognitieve (theoretische) intelligentie, maar ook praktische, sociale en creatieve intelligentie. De auteurs benadrukken dat er geen pasklare, universele oplossingen zijn: elke school moet op basis van haar eigen visie, omgeving en mogelijkheden beslissen hoe ze dit doet.

Het boek biedt een raamwerk met praktische denkwijzen, aanbevelingen en instrumenten (tools) om intelligenties “te cultiveren”: hoe je lesontwerpen kunt maken, welke leeractiviteiten zinvol zijn, en op welke manier leerprocessen impliciet of expliciet kunnen worden vormgegeven. Er is aandacht voor de balans tussen expliciet onderricht (gericht op kennisoverdracht) en impliciet leren (leren via ervaring en interactie), zodat intelligentievermogens zich organisch ontwikkelen. Daarnaast stelt het boek dat intelligentieontwikkeling niet alleen belangrijk is tijdens de schooljaren, maar levenslang relevant moet zijn: het onderwijs moet bijdragen aan duurzame, levensloop-bestendige ontwikkeling.

Door de vier intelligentiedimensies te activeren, kan authentiek leren — zoals dat van nature vanaf de geboorte plaatsvindt — versneld en versterkt worden binnen het schoolsysteem. Dit deel biedt dit deel praktische handvatten en conceptuele middelen om een diepere, bredere definitie van intelligentie in het onderwijs te integreren en te bevorderen.