Voor vele mensen zijn drugs verbonden met problemen, verslaving of criminaliteit. Weinigen zullen het gebruik van koffie, sherry, van een sigaret of een pilsje als een probleem beschou-wen. Toch zijn het even goed drugs. En wie gebruikt ze niet?
Uit de geschiedenis blijkt dat de meningen over wat wél en wat niet toelaatbaar is, vroeger al net zo uiteenliepen als te-genwoordig. Wie vroeger met behulp van kruiden kon genezen, werd vereerd. Maar als het soms niet zo goed gelukte, werd er een complete heksejacht ontketend. In de Middeleeuwse apotheek waren vrij allerlei stoffen te koop, die nu slechts op recept verkrijgbaar zijn. Vroeger was het nu wijd verbreide roken ooit streng verboden. Ook koffie trof eens dat lot. Niet wegens het gevaar voor de gezondheid, maar om de politieke bedreiging die van koffiehuizen uitging.
Dat later thee, koffie, tabak en ook opium weer wel werden toegelaten, had te maken met de commerciële belangen die ermee gemoeid waren. Die situatie dat het gebruik van drugs veel eerder wordt bepaald door de commercie dan door sociale regels, is misschien wel het meest tekenend voor onze cultuur.
In andere culturen zijn drugs altijd verbonden (geweest) met eigen ceremoniën, met mensen die in onderlinge verbondenheid in aanraking wensen te komen met het onuitspreekbare. Daarbij werden excessen niet geduld.
In onze huidige, westerse cultuur is het gebruik losgeraakt van zulke verbanden. Daardoor ontstaan de grote problemen met drugs, waarmee wij telkens geconfronteerd worden.
Daarover gaat dit boek. Niet alleen over de gevaren van opium, marihuana, heroine, alcohol, koffie, thee, tabak en nog vele, minder bekende stoffen. Het wil vooral wijzen op de plaats die deze stoffen hebben ingenomen in de loop der geschiedenis en op hun functie in sociale en culturele ontwikkelingen.
We kunnen er immers niet langs: drugs zijn wérkelijk kruiden van hemel én hel!