In Het schilderend mediumschap onderzoekt Jozef Rulof het bijzondere fenomeen waarbij kunstenaars via een vorm van spirituele of bovenzintuiglijke communicatie tot hun werk komen. Rulof, zelf bekend als medium en schrijver, beschrijft hoe sommige schilders niet louter vanuit hun persoonlijke verbeelding creëren, maar werken als doorgeefluik van hogere, vaak spirituele, inspiratiebronnen.

Het boek legt uit dat dit mediumschap zich niet beperkt tot het intellect of de techniek van schilderen, maar direct verbonden is met gevoelens, intuïtie en hogere bewustzijnsniveaus. Volgens Rulof kan een schilder via dit proces boodschappen, visioenen of inzichten van overleden zielen, engelen of andere hogere wezens in beeld brengen. Zo ontstaan schilderijen die niet alleen esthetisch waardevol zijn, maar ook een diepere spirituele betekenis dragen.

Rulof bespreekt verschillende aspecten van het schilderend mediumschap: de voorbereiding en innerlijke houding van de kunstenaar, de noodzaak van zuiverheid en concentratie, en het onderscheid tussen persoonlijke creativiteit en werkelijk doorgegeven inspiratie. Hij waarschuwt dat een onbeheerst mediumschap kan leiden tot chaos in het werk of misinterpretatie van de ontvangen boodschappen.

Het boek bevat tevens voorbeelden van werken van bekende en minder bekende kunstenaars die volgens Rulof via dit mediumschap tot stand kwamen. Hij analyseert hoe kleuren, vormen en composities niet willekeurig zijn, maar een specifieke energetische of spirituele resonantie uitdrukken.

Uiteindelijk stelt Rulof dat het schilderend mediumschap een brug slaat tussen de zichtbare wereld en het onzichtbare, en dat het de toeschouwer de mogelijkheid biedt om via kunst een glimp van hogere werkelijkheid te ervaren. Het werk is zowel een praktische gids voor kunstenaars die hun mediumschap willen ontwikkelen, als een filosofische verkenning van de relatie tussen kunst, spiritualiteit en bewustzijn.