Overgezet in de huidige spelling, vanuit de uitgave verschenen te Groningen 1738, door Joh. A. Bunt, Rhenen.

Ds. Johan Verschuir (1680-1737) was tijdens zijn opleiding tot predikant nog onbekeerd. Nadat hij krachtdadig door God, tot God bekeerd was geworden, heeft hij de zuivere bevindelijke waarheid met hand en tand verdedigd. En dat niet alleen als een Boanerges of zoon des donders, maar bovenal ook als een Barnabas, of zoon der vertroosting, voor Gods kinderen. Hij had altijd de zaligheid van zijn hoorders op het oog, hetgeen ook blijkt uit de volgende door hem opgetekende woorden over dit zijn boek, dat in de vorm van samenspraken is opgezet.

"Zo bid ik dan allen - zo zegt ons ds. Johan Verschuir - die dit werk lezen zullen, dat zij getrouw met zichzelf zoeken te handelen, om er de weg van God tot zaligheid uit te leren. Hetzij voor onbekeerden, om er mee te beginnen, hetzij ze onkundig of letterwijs zijn, zij moeten bekeerd worden en de kracht der waarheden bevindelijk leren kennen, zullen zij behouden worden. Hetzij ze bekommerden of reeds versterkt mogen zijn, om aan te wassen in de genade en gemeenschap huns Heeren Jezus, en naar de voorzichtigheid der rechtvaardigen in afhankelijkheid van Hem te leven, alzo bekommerden wel sterken, en sterken wel bekommerden kunnen worden en toch in alles gedurig waakzaam moeten zijn, alzo de vijanden menigvuldig, het werk gewichtig, en hun kracht klein en gering is, en de kroon op het einde der loopbaan eerst is opgehangen.
Behoudt dan, dat gij hebt, en gij zult de kroon des levens ontvangen. Och dat al des Heeren kinderen, onderdanen van Jezus, optrekkende onder Zijn Banier, en strijdende onder Zijn standaard, in oprechtheid, geloof en vertrouwen bidden en wensen kunnen: Amen! Ja kom Heere Jezus!"