Dit boek onthult de intrigerende briefwisseling tussen Hugo Claus (?°1929) en Roger Raveel (?°1921) uit de periode 1947-1962. De brieven bieden een inzicht in de individuele ontplooiing van de twee kunstenaars en in de manier waarop ze hun plaats zochten in de kunstwereld: door hun contact met geestverwanten als Jan Burssens, Jan Cox, Jan Saverys en Maurice Wyckaert en 'andersdenkenden' als Richard Minne en Maurice Roelants, door de oprichting van de kunstenaarsgroep La Releve en het tijdschrift Janus, door hun deelname aan tentoonstellingen, debatten enzovoort. U volgt Claus en Raveel van bij het aarzelende begin van hun loopbaan ??” Claus debuteerde in 1947 met de dichtbundel Kleine Reeks, Raveel onderzocht rond 1948 voor het eerst een nieuwe manier van schilderen ??” tot in 1962, het jaar waarin beiden voldoende zelfvertrouwen hadden om hun medewerking aan een belangrijke publicatie over de abstracte schilderkunst in Vlaanderen te weigeren. Tussen 1947 en 1962 liggen vele jaren van onzekerheid, die u in de brieven naar boven ziet komen wanneer Claus en Raveel elkaar om advies vragen. Claus legt Raveel eerste versies voor van gedichten, dichtbundels, verhalen en romans. De schilder zoekt op zijn beurt steun bij Claus in zijn gevecht met de materie en vraagt zijn vriend naar het recept voor succes. Dit boek brengt de correspondentie tussen Claus en Raveel uit die periode voor het eerst volledig samen en schenkt u niet alleen een indringende blik in hun persoonlijke ontwikkeling, maar laat zich ook lezen als een boeiend verslag van het artistieke leven in de eerste decennia na de Tweede Wereldoorlog. Nieuw.