Op 1 januari 1958 traden de Verdragen van Rome (EEG en EURATOM) in werking. Max Kohnstamm was achter de schermen nauw betrokken geweest bij de moeizame onderhandelingen die voorafgingen aan de ondertekening van de verdragen op 25 maart 1957. Voor Kohnstamm persoonlijk betekende de ratificatie, later dat jaar, een enorm resultaat. Het was de kroon op een maandenlange lobby voor de Europese eenheid. Zijn dagboeken beschrijven tot in detail zijn diplomatieke activisme en het invloedrijke transnationale netwerk waarover hij beschikte.

Max Kohnstamm (1914) was van 1952 tot 1956 secretaris van de Hoge Autoriteit van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS). In die functie verbond Kohnstamm zich vol overtuiging aan de missie van Jean Monnet, de founding father van de EGKS en de eerste voorzitter van de Hoge Autoriteit. In de zomer van 1956 besloot hij Monnet opnieuw te volgen. Kohnstamm werd toplobbyist bij diens Actiecomité voor de Verenigde Staten van Europa. Als rechterhand van Monnet had hij toegang tot de hoogste niveaus in de machtscentra van Bonn, Parijs, en Washington.

Deze uitgave van Kohnstamms Europese Dagboeken beslaat de periode van augustus 1953 t/m september 1957. Daarbinnen nemen de onderhandelingen over de Verdragen van Rome een centrale plaats in. Uit eerste hand wordt duidelijk hoe het Monnet en Kohnstamm lukte het Europese ideaal levend te houden én te verwezenlijken, dankzij creatief denkwerk en politiek pragmatisme.