Félix Vallotton – La vie, la technique, l’œuvre peint van Marina Ducrey is een diepgravende monografie over de Zwitsers-Franse kunstenaar Félix Vallotton (1865–1925), bekend als schilder, graficus en lid van de avant-gardegroep Les Nabis. Het boek biedt een grondig overzicht van zijn leven, zijn artistieke ontwikkeling en vooral zijn schilderkunstige nalatenschap, waarmee Vallotton een eigen, moeilijk in één stroming te plaatsen plaats in de moderne kunstgeschiedenis inneemt.

Ducrey beschrijft hoe Vallotton begint als tekenaar en meesterlijk houtgraveur, beroemd om zijn strakke zwart-witcontrasten en ironische blik op het fin-de-siècle. Deze grafische precisie draagt later sterk bij aan zijn schilderstijl: vlakke kleuren, scherpe contouren, sterke licht-donkerwerking en een bijna ‘objectieve’ afstandelijkheid. Zijn doeken, variërend van portretten en interieurs tot stadsgezichten, naakten en psychologisch geladen scènes, combineren een strenge vormbeheersing met subtiele emotionele spanning.

Het boek onderzoekt Vallottons techniek in detail: zijn voorkeur voor matte, egaliserende kleurvlakken, zijn economische penseelvoering, het gebruik van fotografische kadrering en zijn neiging om kompositie boven naturalisme te stellen. Ook zijn thematische veelzijdigheid komt aan bod. Vallotton hield zich bezig met maatschappelijke hypocrisie, de complexiteit van menselijke relaties, het burgerlijke interieur, maar ook met natuur die tegelijk sereen en onheilspellend kon zijn.

Naast een biografisch portret biedt Ducrey een uitgebreid overzicht van Vallottons oeuvre en plaatst zij zijn werk in de bredere context van moderne kunst rond 1900. Ze bespreekt zijn relatie tot de Nabis, zijn samenwerking met galeriehouders, zijn literaire interesses en zijn rol in de Parijse kunstwereld.

Félix Vallotton – La vie, la technique, l’œuvre peint is daarmee zowel een kunsthistorisch standaardwerk als een visueel rijk eerbetoon aan een kunstenaar die precisie, ironie en emotie verenigde in een volstrekt eigen beeldtaal.