Geluk – Het leven van Herman Heijermans biedt een helder, levendig en goed gedocumenteerd portret van de schrijver en toneelvernieuwer Herman Heijermans (1864–1924). Het boek volgt zijn persoonlijke en artistieke ontwikkeling tegen de achtergrond van het snel veranderende Nederland rond 1900, een tijd van industrialisatie, sociale strijd en culturele modernisatie.

Heijermans groeit op in een Joods-Amsterdams milieu dat zowel warmte als spanningen kent. Al vroeg toont hij een scherp observatievermogen en een grote gevoeligheid voor sociale misstanden. Deze kenmerken vormen de basis voor zijn latere toneelwerk, waarin hij hypocrisie, armoede en onrecht vaak centraal stelt. Het boek laat zien hoe Heijermans’ opvattingen worden gevormd door zijn ervaringen als journalist, zijn contacten met socialistische kringen en zijn persoonlijke levensworstelingen.

Een belangrijk onderwerp is zijn zoektocht naar “geluk” — zowel privé als professioneel. Heijermans kende intense liefdes, trotse momenten van artistiek succes, maar ook financiële problemen, conflicten met uitgevers en spanningen in zijn relaties. Zijn beroemdste stuk, Op Hoop van Zegen, wordt in het boek uitvoerig besproken: het verhief hem tot nationale bekendheid, maar toonde ook de tragische sociale werkelijkheid die hij wilde blootleggen.

Verder belicht het boek Heijermans’ rol als vernieuwer van het Nederlandse theater, zijn gevoel voor humor en satire (zoals in zijn Falklandjes onder het pseudoniem Samuel Falkland), en zijn onvermoeibare inzet voor een toegankelijk en eigentijds toneel.

In zijn laatste jaren probeert Heijermans ondanks ziekte en teleurstellingen te blijven schrijven en vernieuwen. Het boek schetst hem als een gedreven, complexe en uiterst menselijke figuur, voor wie geluk nooit simpel was, maar altijd verbonden met creativiteit, rechtvaardigheid en de kracht van het woord.