Contouren van God onderzoekt hoe moderne mensen nog zinvol kunnen spreken over God in een tijd van secularisatie, religieuze diversiteit en filosofische twijfel. Logister schetst geen vast omlijnd godsbeeld, maar probeert de “contouren” zichtbaar te maken van een manier van denken en ervaren die ruimte laat voor transcendentie zonder dogmatiek.

Het boek begint met een analyse van de klassieke christelijke godsvoorstellingen en toont hoe deze door wetenschap, kritiek op metafysica en veranderde mensbeelden onder druk zijn komen te staan. Logister betoogt dat de traditionele opvatting van God als Almachtige Bovennatuurlijke Persoon voor velen niet langer aanspreekt. Toch betekent dit niet dat de vraag naar God verdwenen is: zij verandert van vorm.

Centraal staat het idee dat God niet moet worden gezocht als een object buiten de wereld, maar als een dimensionele diepte in het bestaan zelf: een werkelijkheid die wij kunnen ervaren in momenten van aandacht, liefde, betekenis, verbondenheid en morele openheid. Logister maakt daarbij gebruik van inzichten uit fenomenologie, hermeneutiek en mystieke tradities. God verschijnt niet als vast concept, maar als een richtinggevend spoor, een horizon van zin die mensen uitnodigt tot existentiële betrokkenheid.

Het boek bespreekt ook de rol van religieuze tradities: zij bieden symbolen, rituelen en verhalen die helpen om deze diepte te verwoorden en te beleven, maar zij mogen nooit verstarren. Religie moet open blijven voor persoonlijke ervaring, twijfel en dialoog.

In de slothoofdstukken werkt Logister uit hoe een eigentijdse spiritualiteit eruit kan zien: een houding van luisterende aandacht, verantwoordelijkheid, compassie en ontvankelijkheid voor het mysterie van het bestaan.