Victor Werker doet onderzoek naar het geheimzinnige moment waarop dode materie overgaat in leven. De verteller in De Procedure lokt de lezer met de belofte dat die in de geheimen van dit moment zal worden ingewijd. Om deze belofte gestand te kunnen doen is een duivels spel met het goddelijke vereist, dat Victor Werker noodlottig zal worden.

De Procedure speelt zich af op de grens van leven en dood. Het is een roman die op realistisch niveau 'meesleept' en tegelijk door details, verwijzingen en spiegelingen diepere lagen aanboort (op mythologisch, biografisch, literair, psychologisch en wetenschappelijk gebied). Na een gecompliceerde uitweiding over de schepping van de mens en kanttekeningen over literaire scheppingsprocessen staat er een hoofdpersoon op. Het is de biochemicus Victor Werker, potentieel Nobelprijswinnaar, die erin is geslaagd uit levenloze materie nieuw leven te doen ontstaan. Niet alleen door deze ontdekking, maar ook door spiegelingen met gebeurtenissen uit zijn persoonlijk leven wordt er getornd aan de scheidslijn tussen het levenloze en het levende. Uiteindelijk is het Victor zelf die op onverwachte manier een soort onsterfelijkheid verkrijgt. In deze hecht geconstrueerde, gecompliceerde, roman (waarin ieder detail ervan verdacht moet worden een verwijzende functie te hebben) wordt een ultieme poging ondernomen de grens tussen leven en dood te verleggen.