Hardcover, 29 x 22 cm, 144 pp., Engels, 1e editie, Illustraties, boekconditie: Zeer Goed

Ondanks enig veldonderzoek is onze kennis van het heilige onder de Mumuye nog steeds embryonaal. In al deze acephale groepen van een binaire en antinomische aard, vormt de complexe va een uiterst gevarieerd semantisch veld waarin bepaalde aspecten worden benadrukt afhankelijk van de omstandigheden. Religieuze macht is verbonden met de kracht die vervat zit in heilige objecten, waarvan alleen de ouderen de bewakers zijn. Bovendien steunt deze gerontocratie op een systeem van initiatie-stadia die men moet doorlopen om toegang te krijgen tot de status van 'religieus leider'. Geografisch geïsoleerd, konden de Mumuye lange tijd de aanvallen van de moslimveroveraars, de Britse koloniale autoriteit en de activiteiten van de verschillende christelijke missies weerstaan. Als gevolg hiervan beoefenden de Mumuye houtsnijden tot het begin van onze eeuw. In 1970 publiceerde Philip Fry zijn essay over de beeldhouwkunst van de Mumuye, waarvan de analyse van het endogene netwerk tot nu toe niets van zijn waarde heeft verloren. Baserend op in situ observaties, probeerde Jan Strybol het exogene netwerk van deze houtsnijding te analyseren. Zo kon hij ongeveer veertig figuren en enkele maskers documenteren en bovendien meer dan vijfentwintig Mumuye-kunstenaars identificeren, evenals een specifiek type sculptuur dat beperkt is tot de Mumuye Kpugbong-groep. Tijdens en na de Biafran-oorlog werden honderden Mumuye-sculpturen verzameld. Op basis van informatie verzameld tussen 1970 en 1993 heeft de auteur aangetoond dat een bepaald aantal van deze werken niet Mumuye zijn, maar moeten worden toegeschreven aan relikwiegroepen die verspreid zijn over het Mumuye-gebied.

[Deze omschrijving kan vertaald zijn met AI.]

Stichting Kunstboek, 2018, Oostkamp