Met opdracht van de auteur (als ‘Henri Duvel’) aan Herluf van Merlet, de dichtersnaam van H.C.J.A. baron van Lamsweerde (1900-1965).
Mysterieus en studentikoos uitgaafje! Illustraties in Simplicissimus-stijl. Nogal schuin. Colofon: ‘LUXE UITGAVE. Van dit werk zijn gedrukt: Vijf-en-twintig exemplaren op gesatineerd sanitair papier. Genummerd van 1 tot 25. Prijs per exemplaar fl. 62,50. (Geperforeerd en door den schrijver gesigneerd… fl. 112,50).’ Dit exemplaar is ongenummerd (zo er al genummerde bestaan).
Siedenburg (1875-1961) was een medewerker van het satirisch tijdschrift De Ware Jacob. Hij was ook verantwoordelijk voor de humoristische artsen-jaarboekenserie Rideamus.

Het kenmerkende organisatietalent van Van Harpen in 1907 is tomeloos. De Amsterdamse afdeling van de Larensche Kunsthandel wordt geopend, er worden diverse tentoonstellingen georganiseerd, de Mauvepomp wordt onthuld en in juni haalt hij ook nog ‘Zoomerspelen’ naar Laren. In het bulletin ‘Land van Mauve’ kondigt Van Harpen het zo aan: “Een toneelfeest te Laren” 14). Aanvankelijk gedacht als een buitenactiviteit kiest men uiteindelijk het nieuwe lokaal van Hamdorff als plaats van uitvoering, omdat het zo geschikt is voor concerten en toneelvoorstellingen. Zo beleven de abele spelen Lanseloet en Sanderijn en de moraliteit Elckerlyc hun première in Laren. Het is geen onverdeeld succes zoals blijkt uit een recensie in Het Nieuws van den Dag. “De voornaamste rollen, van de schoone Sanderijn en van Lanseloet, die tot over de ooren op haar verliefd raakte, werden wel met groote toewijding vervuld, doch al te innig. Het bleef te vlak bij hen, het zeggen miste ruggemerg, rust en verscheidenheid”, schrijft recensent J.H. Rössing. Terwijl de voorstelling: “Elkerlyc allertreffelijkst (is) uitgebeeld” 15).