Begin 1915 richt Henri Wiessing de Nieuwe Amsterdammer op. Wiessing was ontslagen als redacteur bij de Groene Amsterdammer omdat hij te radicaal was in zijn opvattingen. Hij weigerde gehoor te geven aan het verzoek van de Nederlandse regering aan de nieuwsbladen om publicaties over de oorlog te censureren om de neutraliteit van het land niet in gevaar te brengen. Met de Nieuwe Amsterdammer wil Wiessing de realiteit en de gruwel van de oorlog laten zien aan de lezers door middel van sterk kritische teksten en prenten. Elke week staat een grote spotprent op de voorpagina van de bijlage, onder andere van Jan Sluijters, Piet van der Hem en Willie Sluiter. Bron: EersteWereldoorlog.nu.
Al in 1914 trok hij de jonge kunstenaar Piet van der Hem aan om wekelijks als losse bijlage bij de krant een spotprent op de politieke situatie te maken. In de loop van 1915 kwamen Jan Sluijters en later Willie Sluiter in dienst. Ze wisten op indringende en directe wijze de gruwelen van de oorlog in hun tekeningen neer te zetten, een oorlog die alle schoonheid en onschuld vernietigde. Ze berichtten met sarcastische en schokkende tekeningen over de gruwelen, de honger, de armoede, de distributie, de Russische revolutie en de aftakeling van Duitsland, over machtsmisbruik, politieke situaties in de wereld, de neutraliteit van Nederland en het profiterende Nederland. Na 1917 kwam er vrij snel een einde aan De Nieuwe Amsterdammer, en eveneens aan de samenwerking. De Russische revolutie in maart 1917 veroorzaakte een breuk. Wiessing koos voor de revolutie van de Bolsjewieken, zoals in de eerste tijd daarna in enkele prenten tot uiting kwam. Jan Sluijters tekende nog tot in 1919 voor De Nieuwe Amsterdammer. Er is dan al geen geld meer voor losse prenten. De krant ging in 1920 ter ziele. Er zijn dan meer dan 200 genummerde litho’s gepubliceerd. Ze vormen een bijzonder en bitter verslag van de Eerste Wereldoorlog, waarbij geen onderwerp geschuwd lijkt te zijn. Ze vormen een beeldverslag van de jaren 1914-1919. Bron: historieweststellingwerf.nl