Rembrandts drukwerk (prenten) en handtekeningen (handtekeningen) zijn meesterwerken in etsen, droognaald en gravure, gebruikmakend van diepdruktechnieken met metalen platen en chemische etsen voor diepte, waarbij hij met verschillende materialen zoals krijt, pen en inkt, penseel en galnoteninkt op geprepareerd papier speelde, met een focus op het vangen van menselijke emotie en het dramatische clair-obscur (licht-donker effect) om vormen en gevoelens tastbaar te maken.

Druckgraphik (Prentkunst)
Technieken: Rembrandt was een meester in etsen (lijnen in een geëtste plaat), droognaald (lijnen direct in de plaat krassen) en gravure (lijnen in een plaat snijden).
Proces: Inkt werd in de groeven van de metalen drukplaat geperst en onder druk op papier overgebracht.
Kenmerken: Hij ontwikkelde de techniek om de diepte van de inkt en de druk te variëren, waardoor hij expressieve, levendige prenten maakte die vaak dichter bij de realiteit staan dan zijn schilderijen.

Handzeichnungen (Handtekeningen/Tekeningen)
Materialen: Hij gebruikte een breed scala aan materialen: zwart/rood krijt, ganzenpen, bamboe rietpen (voor fijne/grove lijnen), bruine inkt, penseel en zelfs witte verf om lijnen af te dekken.
Inkt en Papier: Vaak gebruikte hij ijzerhoudende galnoteninkt op lichtbruin geprepareerd papier, waardoor de lijnen uitliepen en breder werden.
Stijl: Hij combineerde zorgvuldige detailtekening (vooral in gezichten) met schetsmatige delen voor het lichaam en kleding.
Focus: Zijn tekeningen waren gericht op het weergeven van licht en schaduw (clair-obscur) om de plasticiteit (vorm) van figuren te versterken en emoties over te brengen.