Welzijn is, zeker na de zesde staatshervorming, een belangrijk beleidsdomein geworden in Vlaanderen. Niet alleen omdat een groot deel van het overheidsbudget aan welzijnsdiensten en -voorzieningen uitgegeven wordt, maar ook omdat het een beleidsdomein is waarmee heel veel mensen rechtstreeks of onrechtstreeks in contact komen.Het welzijnsbeleid is echter ook een uiterst complex gegeven. Er wordt een brede waaier aan dienstverlening uitgebouwd voor de meest diverse doelgroepen, gaande van gezinnen, over personen met een handicap, kansarmen en minderheden, tot senioren. De organisatie van die dienstverlening is nog complexer. Er zijn diverse bestuursniveaus betrokken bij het welzijnsbeleid, en de dienstverlening wordt gerealiseerd door de meest diverse actoren, gaande van overheidsinstanties, over private non-profitorganisaties, tot commerciële dienstverleners. In een dergelijk kluwen is het soms moeilijk om het bos door de bomen te zien.Dit boek probeert op een overzichtelijke en toegankelijke manier klaarheid te scheppen in die complexiteit. Door de belangrijkste ontwikkelingen, de bestuurlijke organisatie, de vormen van dienstverlening en de uitdagingen in de verschillende sectoren van het welzijnsbeleid te schetsen en met elkaar te vergelijken, wil het de lezer een diepgaand inzicht in het welzijnsbeleid bijbrengen.Bram Verschuere is doctor in de Sociale Wetenschappen. Hij is professor aan de Universiteit Gent (Faculteit Economie en Bedrijfskunde) en doceert daar onder andere welzijnsbeleid en organisatie van de socialprofitsector in de opleiding Bestuurskunde en Publiek Management.Koen Hermans is docent aan de Faculteit Sociale Wetenschappen van de KU Leuven en projectleider bij LUCAS, Centrum voor zorgonderzoek en consultancy. Hij doceert binnen de masteropleiding sociaal werk en sociaal beleid. Binnen LUCAS is hij verantwoordelijk voor de onderzoekslijn ‘welzijn, armoede en sociale uitsluiting’.