Dit boek beschrijft de 250-jarige geschiedenis van de Hernhutterzending (Evangelische Broedergemeente) in Suriname en volgt de ontwikkeling van een Europese zendingsbeweging naar een zelfstandige Surinaamse kerk. Jos Fontaine schetst hoe de Hernhutters vanaf 1735 actief waren onder tot slaaf gemaakte Afrikanen, inheemse volken en later ook onder vrijgemaakte gemeenschappen.

Aanvankelijk stond de zending sterk onder Europese leiding en was zij afhankelijk van buitenlandse middelen, kaders en theologische inzichten. Het boek laat zien hoe zendelingen niet alleen het christelijk geloof brachten, maar ook onderwijs, gezondheidszorg en sociale organisatie introduceerden. Tegelijkertijd besteedt Fontaine aandacht aan spanningen rond kolonialisme, machtsverhoudingen en culturele aanpassing.

In de loop van de negentiende en twintigste eeuw groeide de rol van Surinaamse gelovigen en leiders. Het boek beschrijft de geleidelijke overgang naar lokale verantwoordelijkheid, de opleiding van inheemse predikanten en de vorming van een eigen kerkstructuur. Deze ontwikkeling mondde uit in kerkelijke zelfstandigheid, passend binnen de bredere maatschappelijke emancipatie van Suriname.

Fontaine benadrukt zowel de religieuze als de sociale betekenis van de Hernhutterzending en plaatst deze in de context van slavernij, afschaffing, dekolonisatie en nationale identiteit. Het boek biedt daarmee een genuanceerd historisch overzicht van geloof, macht en emancipatie in Suriname.