'Oorspr. titel: "Stadier paa Livets Vei".
Voor de vertaling is gebruik gemaakt van het zesde deel. van de eerste uitgave van Søren Kierkegaard
"Samlede Voerker", udgivne af A.B. Drachmann, J.L. Heiberg og H.O. Lange, Kjøbenhavn, Gyldendalske
Boghandels Forlag (F.Hegel & Son) 1901-06.
De originele uitgave dateert van 1845'.

Iets meer ter info van deze uitgave.
'De Deense filosoof Søren Kierkegaard (1813-1855) heeft een triest levenslot gekend, waarbij een moeilijke jeugd en een verbroken verloving een bepalende rol hebben gespeeld. Als knaap al had hij een vermoeden dat een misstap van zijn vader de oorzaak was van zijn zwaarmoedigheid, en toen hij als jong student in korte tijd broers, zusters, moeder en schoonzuster verloor, voelde hij zich vervloekt. Na de ontdekking van de aard van de misstap, waarover men nog altijd in het duister tast, raakte hij in een diepe crisis; hij verliet het ouderlijk huis, verzoende zich met zijn vader kort voor diens dood in 1838 en verloofde zich in 1840 met Regine Olsen.
Toch stond voor hem eigenlijk toen al vast dat hij ongeschikt was voor welk huwelijk of normaal beroeps-leven dan ook, en al na dertien maanden forceerde forceerde hij een definitieve breuk met Regine.
Tegen deze persoonlijke achtergrond dient het grote werk "Stadia op de levensweg" (1845) gezien te worden, waarin Kierkegaard de thematiek van zijn beroemde "Het een of het ander (Enten-Eller)" verder uit-
diept.
Kierkegaard maakt voor zijn filosofische uiteenzettingen gebruik van vele literaire vormen. In het eerste deel,
'In vino veritas' - een gastmaal geschilderd naar het voorbeeld van Plato's "Symposion" -, komen vijf vertegenwoordigers van de esthetische levensbeschouwing aan het woord. Hun uitspraken confronteert Kierkegaard in het tweede deel, een verhandeling van Rechter Vilhelm, met de 'ethische' verdediging van het huwelijk als een hogere vorm van de liefde, als een suynthese, die zich onderscheidt door het besef dat men moet willen kiezen in het leven.
In het derde deel, "Schuldig?" - Niet-schuldig?" Een lijdensgeschiedenis', tracht Kierkegaard an de hand van het psychologische experiment van zijn Frater Taciturnus met het verliefde paar Quidam en Qaedam zicht-
baar te maken waarin voor de uitzonderlijke mens de mogelijkheid ligt tot een werkelijk religieuze existentie,
zoals Kierkegaard die ziet. (...)'.