Ds. William Fenner: Het is werkelijk dwaas om zonder Christus te zijn

Moedwillige onbekeerlijkheid, de grofste zelfmoord
Het gevaar van het uitstellen van bekering ontdekt
De rijkdom van genade
De soevereine kracht van het Evangelie

Dit boekwerk bevat vier handelingen van ds. William Fenner. Een puritein die leefde van 1600 tot 1640 in de omgeving van Londen. Hij heeft een aantal verhandelingen nagelaten die alle na zijn dood in een twaalftal boekwerken zijn uitgegeven. De verhandelingen zijn als preken uitgesproken. In zijn preken sprak hij, zoals in een voorrede staat, ad populum, tot het volk. Zijn taal is eenvoudig, heel direct en confronterend. Hoewel hij regelmatig uitspraken in het Latijn gebruikt, dat was in die tijd nu eenmaal de gewoonte, is er bij wat hij zegt geen woord Spaans.

Heel duidelijk toont hij aan dat er in een mens totaal geen goed woont. Ook geen enkel verlangen naar God en de zaligheid. Maar dat alles alleen in God en Christus te vinden is. Hij leert deze weg tot zaligheid: Een mens moet eerst grondig overtuigd zijn van eigen zonden en onwil, voordat hij ertoe gebracht wordt om zijn toevlucht tot Christus en Zijn genade te nemen. U ziet hem als het ware zoeken naar woorden om het juiste evenwicht tussen Wet en Evangelie daarmee uit te drukken. Hij zegt dat een predikant zijn hoorders met de wet te morzel moet slaan, maar alleen als hij hen op het zachte bed van het Evangelie gelegd heeft. Op een andere wijze zal het hart van een mens nooit breken. Daarbij is hij vuurbang om een mens te troosten voordat hij waarlijk en volledig door Wet en Evangelie verbroken van hart is.

De belangrijke opdracht die hij ons geeft is: Onderzoekt uzelf. Bent u waarlijk verbroken van hart? Dan is het zeker dat Christus u wil en zal genezen. Zo niet, dan bent u zeker verloren en moet u zich haasten om uws levens wil.