In Freaks onderzoekt Naruyama de geschiedenis van de tentoonstelling en exploitatie van mensen met opvallende lichamelijke afwijkingen in circussen, kermissen en reizende gezelschappen, vooral in de negentiende en vroege twintigste eeuw. Het boek analyseert hoe deze zogenoemde “freak shows” ontstonden en welke sociale, economische en culturele factoren hun populariteit bepaalden.

De auteur beschrijft hoe personen met lichamelijke bijzonderheden — zoals dwergen, reuzen, mensen met aangeboren misvormingen of zeldzame aandoeningen — werden gepresenteerd als curiositeiten of sensaties. Daarbij wordt aandacht besteed aan de rol van showmannen, reclame en publiek, en aan de stereotypen en fantasieën die deze voorstellingen voedden.

Tegelijkertijd belicht het boek de ambivalente positie van de geportretteerden. Voor sommigen bood deelname aan freak shows een vorm van inkomen, autonomie en zichtbaarheid in een samenleving die hen vaak uitsloot. Voor anderen betekende het vooral uitbuiting, vernedering en verlies van menselijke waardigheid.

Naruyama plaatst de freak show in bredere contexten van wetenschap, kolonialisme, racisme en veranderende opvattingen over normaliteit en afwijking. Het boek laat zien hoe de opkomst van medische kennis en veranderende ethische normen uiteindelijk leidden tot het verdwijnen van deze praktijken. Freaks is daarmee een kritische cultuurhistorische studie over kijken, macht en menselijkheid.