Heer Kees (Cornelis Johannes) Waaijman (Rijk Haarlemmermeer, 20.06.1942 - Nijmegen, 02.04.2023, Palmzondag).
Hij trad in 1960 in bij de Orde van de Karmelieten.
Van 1961 tot 1974 studeerde hij filosofie en theologie.
In 1969 volgde zijn priesterwijding.
Hij promoveerde in 1976 op het proefschrift "De mystiek van ik en jij".
Was ook wetenschappelijk directeur van het Titus Brandsma Instituut.
Waaijman doceerde aan de Universiteit voor Theologie en Pastoraat in Heerlen en aan de Radboud Universiteit Nijmegen, aan die laatste universiteit vanaf 1984 in de functie van hoogleraar spiritualiteit.
Kees Waaijman was in wetenschappelijk Nederland dé kenner van spiritualiteit.

Enkele inleidende woorden bij deze fraaie studie van Psalm 119.
' "Hoe streelt jouw zegging mijn gehemelte" is een studie van psalm 119, het langste lied uit het oudtesta-mentische psalmboek. Kees Waaijman geeft een eigen, nieuwe vertaling en een inspirerende uitleg.
Hij vat het lied op als een gesprek. De mens luistert naar God en reageert blij:
Jij wijst mij. Jij spreekt mij. Jij biedt mij de kans er te wezen.'
Het is een lied van liefde en vertrouwen, juist in de moeilijkste omstandigheden.
Waaijman kan de mystiek van dit lied peilen omdat hij in zijn kloostergemeenschap zijn leven lang dagelijks omgaat met de psalmen'.

'Streling is wederkerig. Aanraken is aangeraakt worden. Dat zegt ook het psalmvers:
'Hoe streelt jouw zegging mijn gehemelte'.
Zacht glijden de woorden van Wezer langs het gehemelte van de aandachtig biddende mens. Zo wordt de bidder gestreeld door de zegening van Wezer.
Alle dimensies van de streling spelen in psalm 119 een rol: de behoedzame schroom om de tedere liefde van Wezer; het reikhalzend uitzien en wachten: het gaandeweg openbloeien in de ontmoeting; het lichten van het Gelaat in de biddende ziel' '.