༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻
Mededelingenblad: schoon en gaaf exemplaar & Op de drempel: net exemplaar; omslag aan de rug en randen licht beduimeld, bladzijden schoon, gaaf en wit & Gevormde oppervlakte: schoon, gaaf en wit exemplaar; geïllustreerd met zwart-wit foto’s en één foto in kleur.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

1. Sillevis Smitt, W. G. e.a. Mededelingenblad no. 8, december 1967. Waarin ‘Herinneringen aan Rümke’
Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie en Neurologie
1967, 1e druk, 35[6] blz., brochure in groenwitte omslag met zwartopdruk.
Over de inhoud
pag. inhoud
3 Herinneringen aan Rümke
8 In memoriam J. Doff (1911–1967)
10 In memoriam H. A. Gerritsen
12 In memoriam dr. A. M. Lorentz de Haas
12 Jaarverslag van de secretaris over 1966
13 Notulen huishoudelijke ledenvergadering 17 juni 1967
20 Afdeling Neurologie
22 Afdeling Psychiatrie
24 Jaarverslag Sociale Commissie Zelfstandig Werkende Zenuwartsen
30 Concept-reglement Sociale Commissie
33 Jaarverslag Examencommissie 1966–1967
34 Jaarverslag 1966 van de commissie voor de Sociaal-Psychiatrische opleiding van gediplomeerden B
35 Toelichting op de begroting 1968
36 Rekening en verantwoording van de penningmeester over 1966
39 Begroting voor 1968
40 Agenda huishoudelijke jaarvergadering 15 december 1967
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Tekstfragment (p. 5)
Herinneringen aan Rümke

Rümke en ik hebben elkaar zeer lange tijd gekend. Vanaf de twintiger jaren, toen wij beiden assistent in de Valeriuskliniek waren, liepen onze levenslijnen voor een groot deel parallel. In 1927 volgde ik vanuit Amsterdam Prof. L. Bouman naar Utrecht, als chef de clinique. Vijf jaar later, in 1932, werd Rümke daar conservator en bijzonder hoogleraar in de vergelijkende psychologie als opvolger van Grünbaum en wederom behoorden wij beiden tot de staf van L. Bouman. Toen na de dood van de laatste in 1936 de leerstoel gesplitst werd, kregen wij beiden de opdracht de kliniek te verdelen. Op geruisloze wijze werden wij toen collega proximus.

Gedurende deze lange jaren, die alle fasen van ons beider leven omspande, werkend aan dezelfde universiteit en in dezelfde kliniek, hadden wij niet alleen het formele collegiale contact, doch evenzeer die diepere persoonlijke uitwisselingen, waaruit blijvende herinneringen aan een mens kristalliseren. Daarover iets te uiten in de Mededelingen van onze Vereniging, waarin velen niet alleen interesse voor zijn werk, maar ook voor zijn persoon bezitten, is voor mij een voorrecht. Ik doe dit echter met enige schroom, omdat de grote zorg en het talent, waarmede Rümke zelf over mensen schreef, verplichtingen oplegt, die moeilijk te vervullen zijn.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

2. Rümke, H. C. Op de drempel. Jongst verleden en toekomst van de psychiatrie. Afscheidscollege, gehouden in de Domkerk te Utrecht op 30 mei 1963
Scheltema & Holkema N.V., Amsterdam
1963, 1e druk, 20 blz., crèmekleurige geniete brochure met groenopdruk.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

3. Belzen, J. A. van e.a. Gevormde oppervlakte. Verslag van het symposium ter gelegenheid van de presentatie van de H.C. Rümke Groep, Slot Zeist d.d. 27-03-1992
H.C. Rümke groep, Utrecht
1992, 1e druk, 71 blz., brochure in witte omslag met zwarte opdruk.

Inhoud
7 Voorwoord
11 J. A. van Belzen Situering en signalement
27 H. G. M. Rooijmans De betekenis van het werk van H. C. Rümke voor de huidige psychiatrie
41 C. G. Hrachovec Weltschmerz of Zahnschmerz? Melancholie en depressie bij H. C. Rümke
57 C. Rümke Herinneringen en kanttekening
68 Biografie van H. C. Rümke
71 Literatuur
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Tekstfragment
Gevormde oppervlakte

Op 27 maart 1992 werd in het slot Zeist een symposium gehouden ter gelegenheid van de presentatie van de H.C. Rümke Groep. Deze constellatie van psychiatrische instellingen is 1 januari 1992 ontstaan door een fusie tussen het Willem Arntsz Huis, het Christelijk Sanatorium Zeist, de Willem Arntsz Hoeve, het Instituut voor Psychiatrische Dagbehandeling en het verpleeghuis De Windehoff. Gezien de regionale verhoudingen en de problemen die overwonnen moesten worden, kan dit als een doorbraak in de geestelijke gezondheidszorg worden beschouwd.

Uiteraard stonden de persoon en het werk van H.C. Rümke, de naamgever van de nieuwe stichting, in het middelpunt van deze middag. Wetenschappers, bestuurders en een zoon van H.C. Rümke belichtten leven en werk van deze grote Nederlandse psychiater vanuit verschillende invalshoeken.

Het resultaat was een symposium, dat enerzijds recht deed aan het belang van H.C. Rümke als één van de erflaters van de Nederlandse psychiatrie, en anderzijds het enthousiasme benadrukte, waarmee de H.C. Rümke Groep zich wilde presenteren.

Dit boekje is een verslag van dit symposium.

Over de kunstenaar Jan Sierhuis,
de maker van de litho op het omslag

De Amsterdamse schilder Jan Sierhuis werd geboren op 21 december 1928. Hij werkte van 1946 tot 1948 en van 1953 tot 1956 aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam, waar hij les kreeg van onder andere Jan Wiegers. Onder leiding van Opsomer werkte hij daarna aan het Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Antwerpen.

Hij was lid van de kunstenaarsgroep De Onafhankelijken en van De Keerkring en is dit nog steeds van De Nederlandse Kring van Tekenaars.



༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Zoekwoorden
H.C. Rümke, Nederlandse psychiatrie, psychiatriegeschiedenis, herdenkingspublicaties, symposiumverslag, academische psychiatrie, geestelijke gezondheidszorg, biografische teksten, verenigingspublicaties, naoorlogse psychiatrie, medisch erfgoed, psychiatrisch denken
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻