Lichtjes bruinvlekkig op snee.
Klassieke bibliotheek deel III

Aeschylus of Aischylos (Oudgrieks: Αἰσχύλος; Latijn: Aeschylus; Eleusis, ca. 525 v.Chr. – Gela, 456 v.Chr.) was de oudste van de drie belangrijkste Griekse tragediedichters: Sophokles was één generatie jonger, Euripides twee.
---
Sophocles (Oudgrieks: Σοφοκλῆς) (Colonus, 496 v.Chr. – Athene, 406 v.Chr.) was een van de drie grote Attische tragediedichters, naast Euripides en Aeschylus, van wie toneelstukken bewaard zijn gebleven. Zijn eerste stukken dateren van na Aeschylus en eerder dan of gelijktijdig met die van Euripides. Sophocles schreef 123 toneelstukken, waarvan er slechts zeven volledig bewaard zijn gebleven: Aias, Antigone, Vrouwen van Trachis, Koning Oedipus, Elektra, Philoctetes en Oedipus in Colonus. Gedurende bijna vijftig jaar was hij de meest gelauwerde toneelschrijver in de dramacompetities van de stadstaat Athene die plaatsvonden tijdens de religieuze festivals. Hij deed mee aan dertig competities, won er achttien en eindigde nooit lager dan tweede. Aeschylus won veertien competities en werd soms door Sophocles verslagen, en Euripides won er vijf.

De bekendste tragedies van Sophocles hebben Oedipus en Antigone als hoofdpersonages: zij staan algemeen bekend als de Thebaanse spelen, hoewel elk in werkelijkheid onderdeel uitmaakte van een andere tetralogie waarvan de andere onderdelen verloren zijn gegaan. De invloed van Sophocles op de ontwikkeling van het drama bestaat met name uit de toevoeging van een derde acteur, hetgeen het gewicht van het koor in de presentatie van het plot verminderde. Ook is de karakterontwikkeling bij hem verder doorgevoerd dan bij eerdere toneelschrijvers als Aeschylus.
---
Euripides (Oudgrieks: Εὐριπίδης, ca. 480 v.Chr. – 406 v.Chr.) was een van de drie grote Griekse tragediedichters, naast Sophokles, met wie hij persoonlijk bevriend was, en Aischylos.
Vermeld dient te worden dat Euripides' biografische gegevens omstreden zijn. Zijn levensloop, die ons is overgeleverd, is een combinatie van geruchten en verzinsels, die veelal aan Aristophanes' komedies zijn ontleend. Daarin werd vaak met Euripides de draak gestoken. Men heeft later ook getracht, waarschijnlijk bij gebrek aan gegevens, zijn persoonlijkheid uit zijn werken te destilleren.

Euripides werd op het eiland Salamis geboren, volgens de overlevering op de dag dat daar de beroemde zeeslag werd uitgevochten. Zijn moeder heette Kleito en zijn vader Mnesarchos of Mnesarchides. Dankzij de adellijke afkomst van zijn moeder kon Euripides een goede opleiding genieten. In zijn jeugd legde hij zich toe op de gymnastiek en schilderkunst, later werd hij een leerling van Anaxagoras en een toehoorder van Prodikos en Protagoras. Hij had een hekel aan politiek, studeerde veel en bezat een privébibliotheek, wat in zijn tijd ongewoon was. Wanneer hij zich aan het schrijven zette trok hij zich soms terug in een grot op zijn geboorte-eiland.

Euripides trad tijdens zijn leven tweemaal in het huwelijk, maar had beide keren een ongelukkig huwelijksleven. Dat bezorgde hem mogelijk de reputatie een vrouwenhater te zijn.

Hij verliet in 406 v.Chr., na de opvoering van zijn Orestes, Athene, en trok naar het hof van Archelaus, de koning van Macedonië. Het blijft onduidelijk waarom hij dat deed: om politieke redenen of teleurstelling omdat zijn werk miskend werd? Feit is dat hij dáár in 406 v.Chr. overleed, volgens biografen in zeer dramatische omstandigheden. Hij zou, verstrooid en in gepeins verzonken, zijn verscheurd door de loslopende waakhonden van de Macedonische koning.
(Wikipedia)