'Anicius Manlius Torquatus Severinus Boëthius (Rome, ca. 480 - Pavia, 525) was een christelijk, laat-Romeins filosoof, muziektheoreticus, schrijver en politicus, die in de late 5e en vroege 6e eeuw na Christus in Italië leefde.
Hij wordt algemeen beschouwd als een belangrijke schakel tussen de antieke heidense filosofie en de christelijke middeleeuwen. Boëthius werd in 525 geëxecuteerd in opdracht van zijn voormalige vriend koning Theodorik de Grote, die hem ervan verdacht te hebben samengespannen met het Byzantijnse Rijk'.
Bron: Wikipedia.

Een citaat uit dit hoogst-belangrijke antieke geschrift (pg. 52 e.v.):
' (...). Ziet ge nu hoe klein, hoe beperkt de roem is, waarvoor gij u inspant om hem te verbreiden en voort te planten? Zal, waar de roem van de Romeinse staat niet komen kan, de roem van een Romein wel kunnen doordringen? (...).
(gedicht:)
Wie slechts met overijlde geest naar glorie haakt,
En dit slechts acht het hoogste goed,
Hij neme eens in ogenschouw het wijd heelal
En tevens ook der aarde enge grens,
Hij zal zich schamen, dat zijn naam, zo wijd verbreid,
Zo'n klein gebied niet vullen kan.
Wat wilt gij, trotsen, ijdel heffen uwe nek
Door 't juk der sterfelijkheid gedrukt.
Al dringt uw roem tot afgelegen volkren door,
Zodat een ieder van u spreekt,
Al glanst uw huis door eretitels zonder tal,
De dood versmaadt uw hoge roem,
Wat needrig is en trots, het is hem al gelijk,
(...)
Vergeten, onbekend ligt gij ook eens terneer.
Geen roem, die u bekend dan maakt,
Al meent ge ook de tijd te rekken, dat ge leeft
Door 't sterflijk teken van uw naam.
Wanneer ook dit de tijd u later eens ontrooft,
Gij sterft voorwaar ten tweede maal. (...)'.