Ietwat achtergrond info.
'Plutarchus is omstreeks het jaar 46 n. Chr. te Chaeronea in Bocotië geboren. De familie, waaruit hij stamde, wasgezoen en welgesteld en woonde waarschijnlijk reeds van oudsher in de stad, wier naam bij de rechtgeaarde Grieken de bittere herinnering opwekte aan de overwinning, die Philippus II, koning van Mace-
donië, in 338v. Chr. op de verbonden Atheners en Thebanen behaald had en waardoor hij voor goed een einde had gemaakt aan de staatkundige vrijheid van Griekenland Nog heden ten dage staat bij Chaeronea de ongeveer zes meter hoge stenen leeuw, die de Atheners ter herinnering aan hun doden oprichtten.
De jonge Plutarchus ontving thuis een uitstekende opvoeding in een milieu, waar de oude godsdienst in ere werd gehouden, eenvoudige zeden heersten en op de onvergankelijke waarden der oude nationale letterkunde en wetenschap gewezen werd zonder dat men nochtans de ogen sloot voor de eisen van het heden of tot een steriele bewondering en verheerlijking van het verleden verviel.
Zeker zijn de liefde en eerbied voor de cultuur van het oude Griekenland, die uit tal van werken van Plutar-
chus nog zo duidelijk tot ons spreken, voor een niet gering gedeelte het gevolg van dezeopvoeding geweest.
(...)'.

Een (aansprekend) citaat (pg. 124 v.:
' (...). XI Nu is het ongetwijfeld waar, dat het koningschap, de volmaakste en meest verheven vorm van staatsbestuur, de meeste zorgen, moeiten en werkzaamheden met zich mede brengt. Men vertelt tenminste,
dat Seleucus (= na Alexander de Grotede beste krijgsman en veldheer van zijn tijd.js.) bij elke gelegenheid placht te zeggen: 'Indien de gewone man eens wist, hoeveel moeiten het alleen al kost zoveel brieven te schrijven en te lezen, dan zou hij de koninklijke diadeem niet willen oprapen, indien hij ergens achteloos was weggeworpen'.
En naar men overlevert, zeide Philippus (= koning van Macedonië, vader van Alexander de Grote. js), toen hij van plan was op een geschikt terrein zijn kamp op te slaan, maar hoorde, dat daar geen voer was voor zijn lastdieren: 'O Heracles! Welk een bestaan leiden wij toch, wanneer wij in ons leven ook nog rekening moeten houden met de belangen van onze ezels!'. (...)'.