Dit boek belicht een minder bekend hoofdstuk uit de kunstgeschiedenis door de opkomst van Balinese modernistische kunst vóór de Tweede Wereldoorlog te onderzoeken. Het doorbreekt het gangbare beeld van Balinese kunst als uitsluitend traditioneel en ritueel gebonden, en laat zien hoe Balinese kunstenaars al vroeg experimenteerden met nieuwe stijlen, thema’s en technieken.

Centraal staat de wisselwerking tussen lokale artistieke tradities en externe invloeden, met name door contact met westerse kunstenaars, antropologen en verzamelaars in de jaren 1920 en 1930. Balinese modernisten ontwikkelden een vernieuwende beeldtaal waarin traditionele mythologische onderwerpen werden gecombineerd met individualisme, realisme en persoonlijke expressie. Kunstenaars werden steeds meer als autonome makers gezien in plaats van anonieme ambachtslieden.

Het boek plaatst deze ontwikkelingen in hun sociale en koloniale context en laat zien hoe moderniteit, toerisme en culturele uitwisseling de kunstproductie op Bali beïnvloedden. Aan de hand van kunstwerken, archiefmateriaal en historische analyses wordt een vergeten generatie kunstenaars opnieuw zichtbaar gemaakt.

Pre-War Balinese Modernists verrijkt de kunstgeschiedenis door te laten zien dat modernisme geen uitsluitend westers fenomeen was, maar ook lokaal en onafhankelijk vorm kreeg binnen de Balinese cultuur.