In het Deense Svendborg, waarheen hij na zijn vlucht uit Nazi-Duitsland uiteindelijk terecht was gekomen, schreef de van oorsprong Beierse schrijver, dichter, theatermaker en librettist Bertolt Brecht (1898-1956) zijn Legende von der Enstehung des Buches Taoteking auf dem weg des Laotse in die Emigration. Die dertien strofen tellende ballade vertelt een apocrief verhaal over het ontstaan van het Taoïsme, een verhaal waar Brecht al sinds 1920 mee rondliep. In de poëtische versie die hij er in 1938 aan geeft, is de geschiedenis van Lao Zi intussen ook een afspiegeling geworden van zijn eigen levenslot: een balling die zijn door oorlog verscheurde land is ontvlucht en die op de grens tussen twee werelden zijn lessen opschrijft. Hannah Arendt en Walter Benjamin behoorden tot de eerste bewonderaars van het gedicht, dat ook in de huidige tijd van oorlog, migratie en ballingschap zijn universele kracht laat gelden.

In deze uitgave wordt Brechts ‘Legende’ tweetalig gepresenteerd, met een metrische en berijmde vertaling door Maarten Asscher, aangevuld met een eerdere korte prozatekst van Brecht over Lao Zi en voorzien van een uitgebreid nawoord waarin de vertaler ingaat op de historische, filosofische, religieuze en politieke aspecten van deze beroemde ballade.

Bertolt Brecht, Legende over het ontstaan van het boek Daodejing op de reis van Lao Zi in ballingschap is het twaalfde deel in de reeks Saldencahiers