Omslagen licht verkleurd of vergeeld, deels licht beduimeld of met lichte schaafplekjes; bladzijden schoon, gaaf en wit; stevige exemplaren
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

1. Vernes, Henri Tienduizend jaar na het atoom
Brabantia Nostra, Breda
1975, 1e druk, 109,[1] blz., paperback, Kludde reeks nr. 5, originele blauwe omslag met zwart-witte opdruk.
Lichte witte schaafplekjes, bladzijden schoon, gaaf en wit
Naast het titelblad een zwartwit portretfoto van de schrijver.
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

2. Willemyns, R.E.C. Een schaduw van gisteren
Walter Soethoudt, Antwerpen
1975, 1e druk, 145,[5] blz., paperback, Kijkgatpaperback (vermoedelijk nr. 15).
Omslag licht beduimeld, bladzijden schoon, gaaf en wit

Ik opende mijn ogen en keek recht in de zwakverlichte muil van een tunnel. Dadelijk komt er een trein aangestormd, dacht ik. Dan is het afgelopen. En ze vinden Kurt in brokken langs het spoor. De angst kneep in mijn maagstreek. Wild duwde ik me af om weg te komen. Ik voelde een matras veren. Mijn hoofd hing over de rand van een bed en er stond een gapende slof voor mijn neus. Slechts langzaam werden de dingen duidelijk voor me. Ik lag half gekleed dwars over mijn eigen bed. Het nachtlampje brandde nog. Plotseling begon de hoofdpijn te snijden. Duizelig en kreunend kwam ik overeind. Weer was er die greep naar mijn maag, maar het was niet meer die van de angst. Een wurgend gevoel in mijn keel deed me naar de badkamer hollen. De verzuurde wijn van een paar uur geleden pletste in de wastafel en verdween gorgelend door de buis. Ik bekeek mijn vertrokken gezicht in de wandspiegel. Was dit het resultaat van mijn eerste avondje-uit met Liselotte? Dat kon toch niet. Ik was niet eens dronken geweest, hoogstens wat aangeschoten. Veel pret hadden we niet kunnen maken. Ook het geplande etentje was niet doorgegaan. Ik probeerde me de volgorde van de gebeurtenissen te herinneren. Het lukte me maar half. Moeizaam rolde de film van mijn geheugen het achterst voor af. Ik had Liselotte vóór haar flat uit de taxi geholpen. Graag was ik bij haar gebleven, de hele nacht. Maar ze was moe en troosteloos om haar nieuwe wagentje dat
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

3. Herzen, Frank Nulpunt
Corrie Zelen, Maasbree
1977, 1e druk, 136 blz., paperback.
Omslag egaal vergeeld, bladzijden schoon, gaaf en wit, een stevig exemplaar

De nieuwe roman van Frank Herzen, *Nulpunt*, is een zoektocht naar de dubbelpersoon, die in ieder mens leeft. Het is een poging verbeelding tot werkelijkheid te maken, een poging om zichtbaar te maken wat in de werkelijkheid van alle dag nooit zichtbaar gemaakt mag worden, de poging angst onder woorden te brengen, af te rekenen met de spookbeelden, die verschijnen als de mens aan zichzelf wordt overgeleverd . . .

In dit enerverende boek worden de gebeurtenissen niet geremd door normen, systemen, vooroordelen of banaliteiten. Avontuur, symboliek, fantasie, horror en sex scheppen een wereld binnen de mens, die door ieder van ons angstvallig verborgen wordt gehouden, om niet voor krankzinnige te worden uitgekreten of uit vrees zichzelf te herkennen. Maar deze wereld is een werkelijkheid, zoals Afrika een werkelijkheid is, óók voor de mens, die daar nog nooit is geweest, een mental fiction . . . een kronkel in de geest . . .?
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻

Zoekwoorden
sciencefiction, Vlaamse literatuur, toekomstroman, psychologische SF, atoomtijdperk, identiteit, jaren zeventig, dystopie, postapocalyptisch, mentale fictie, paperback, Nederlandstalige SF
༺༺༻ ʚɞ ༺༺༻