Het boek “Depressie en schizofrenie” van Herman M. van Praag behandelt de biologische en psychologische grondslagen van twee van de belangrijkste psychiatrische aandoeningen: depressie en schizofrenie. Van Praag, een pionier binnen de biologische psychiatrie, onderzoekt hoe stoornissen in hersenchemie, met name in neurotransmittersystemen zoals serotonine, dopamine en noradrenaline, bijdragen aan de ontregeling van stemming, denken en waarneming. Het boek vormt een poging om psychiatrische verschijnselen te begrijpen vanuit een wetenschappelijke, neurobiologische invalshoek, zonder de menselijke ervaring uit het oog te verliezen. In het eerste deel bespreekt Van Praag de fenomenologie en symptomatologie van depressie en schizofrenie: hoe deze aandoeningen zich klinisch manifesteren, welke overlappende en onderscheidende kenmerken ze hebben, en hoe diagnostiek zorgvuldig moet worden toegepast. Hij benadrukt dat psychische stoornissen niet louter als psychologische of sociale fenomenen mogen worden beschouwd, maar dat biologische factoren een centrale rol spelen in hun ontstaan en beloop. In het tweede deel richt het boek zich op de implicaties voor behandeling en onderzoek. Van Praag bespreekt de werking van psychofarmaca, de mogelijkheden van biologische therapieën en de noodzaak van een integratieve benadering waarin biologische, psychologische en sociale factoren met elkaar in verband worden gebracht. “Depressie en schizofrenie” is daarmee zowel een wetenschappelijk werk als een pleidooi voor een meer holistische psychiatrie, waarin mens en brein in samenhang worden bestudeerd.