Ten opzichte van zijn voorganger uit 1998 is het boek iets dikker geworden. Weliswaar zijn er wat verouderde passages geschrapt, maar er is meer nieuwe informatie toegevoegd. De indeling is overzichtelijker geworden en de vormgeving is herzien. Een belangrijk deel van de inhoud is op hoofdlijnen gelijk gebleven. Dat is eenvoudig te verklaren: aan de geschiedenis, de aard, het gebruik, het onderhoud en het herstel van historische bouwmaterialen en constructies verandert niet zo veel. Waar echter nieuwe inzichten zijn ontstaan of nieuwe methoden zijn ontwikkeld, hebben die uiteraard een plaats gekregen in het manuscript. Geheel nieuw zijn de hoofdstukken over archeologische en groene monumenten. Monumenten Onderhouden is zowel een naslagwerk als een leesboek. Op het moment dat een onderhoudsprobleem de kop opsteekt, is het handig om in het desbetreffende hoofdstuk na te gaan wat hierover bekend is. Maar het boek leent zich ook om, in een zelf te bepalen volgorde, nauwgezet of meer diagonaal door te nemen. Meestal zal dat in enkele fasen gebeuren, want de informatiedichtheid is hoog. Het aardige is dat de lezer daarna met een (nog) scherpere blik zal kijken naar historische bouwwerken – waaronder mogelijk zijn eigen monument – en daar nog meer plezier aan zal beleven. In de verschillende hoofdstukken wordt ingegaan op onder meer de geschiedenis, de diverse typen, de mogelijke aantastingen en gebreken én het onderhoud en herstel van achtereenvolgens funderingen, gevels, gevelopeningen (kozijnen, deuren, vensters en luiken), daken, interieur en technische installaties. Daarnaast wordt stilgestaan bij veiligheid en toegankelijkheid en bij de kosten van onderhoud.