Sterven wordt steeds meer bespreekbaar. Partners beginnen er met elkaar over te praten wie van hun beiden waarschijnlijk het eerste komt te sterven. En als tegen de verwachting in de ander toch eerder overlijdt, dan volgen er raadgevingen: zoek bijvoorbeeld nu al naar andere bezigheden, andere contacten. Als het laatste sterftraject is ingegaan zijn zaken van uitvaart en begrafenis al vaak in detail besproken. Maar niet iedereen die sterft heeft een partner. Hoe bij hen de sterfsituatie eruitziet, zal zeer verschillend zijn.Dit boekje wil een beeld geven van het hedendaagse sterven. Nadruk zal liggen op de begeleiding thuis, omdat de laatste jaren meer mensen thuis willen sterven. Behalve huisgenoten en familie zijn daar tegenwoordig ook vaak vrijwilligers bij betrokken. Hun ervaringen, evenals die van de nog in aantal beperkte professionele krachten die zich met stervenden bezighouden, worden in dit boek beschreven. Eveneens wordt ingegaan op enkele moderne ontwikkelingen zog de Hospicebeweging. Deze uiteenlopende ervaringen worden geplaatst tegen de achtergrond van een beknopte geschiedenis van het sterven en de ontwikkeling van de aandacht voor het sterven in de moderne tijd. Behalve op algemene literatuur is dit boek vooral gebaseerd op ervaringen, ontleend aan een dertigtal interviews met ervaringsdeskundigen. De interviews werden afgenomen in het kader van een onderzoek dat in opdracht van de Stichting Vrijwilligers Terminale Thuiszorg.