Tachtig, dat in 1995 verscheen, gaat over de jonge Frederik, vaderloze telg uit een ooit befaamd Twents patriarchaal Textielbaronnengeslacht. Hij probeert al enige tijd aan de jachtlustige familie te ontsnappen. Hij moet aan de vooravond van zijn grootmoeders tachtigste verjaardag een aantal dagen op haar huis op de honden en het zilver passen en wordt zo weer even in de familiesfeer ondergedompeld. Hij is zoekend, maar weet niet waarnaar. Zijn grote liefde Calanda hangt hem de keel uit, maar zijn nieuwe liefdesavonturen beklijven ook niet.

Vijf lange dagen - van dinsdag tot zondag - brengt hij door met brieven schrijven, telefoneren, drinken en dagdromen. De sfeer wordt, naarmate de dagen vorderen, steeds beklemmender, zeker nadat zijn vriendin verdwijnt: ‘Ik sta achter het raam en kijk hoe zij wegfietst. Ik laat haar in de steek. Ik kan niet anders.’

Tachtig werd allerwege bejubeld en Scholten een grote toekomst toegedicht.
Arjan Peters noemde de roman in de Volkskrant goed nieuws voor de vaderlandse romanlezer en Ed van Eeden roemde in Utrechts Nieuwsblad zowel de stijl als de plot: geestig, vlot geschreven, razend knap verteld. Onno Blom in Trouw: Het einde van Scholtens roman verraadt meer idealisme dan het begin deed verwachten. Het sarcasme van Frederik keert langzaam om in zijn tegendeel. Hij dóet iets. `Het is gezegd, het is niet onopgemerkt gebleven', staat er, nu met een knipoog naar Gerard Reve, op één pagina voor het eind. Jaap Scholten heeft de innerlijke tegenstrijdigheid van Frederik in een lekker leesbaar verhaal weten te gieten.

---

Jaap Frederik Scholten (1963) werd bekend met zijn roman Tachtig uit 1996, waarin de rebelse jongeman Frederik van H., een telg uit een Twents textielgeslacht, centraal staat. ‘De ellende met die familie van mij is dat ze allemaal zo verdomd succesvol zijn’, luidde de veelbetekenende eerste zin van de roman. Ook Scholten kwam uit zo'n familie: het voorgeslacht van zijn vader bouwde het textielbedrijf J.F. Scholten & Zonen op, dat later fuseerde met enkele andere ondernemingen tot de Koninklijke Nederlandse Textiel Unie (KNTU), totdat dit mammoetbedrijf in het begin van de jaren zeventig failliet ging. Scholtens moeder kwam uit de bekende Stork-familie, die de bekende machinefabriek tot bloei bracht. Scholten studeerde enige tijd industriële vormgeving in Delft en grafische vormgeving en reclame aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam. Daarna had hij verschillende baantjes - deels om afstand te nemen van zijn familie - voordat hij zich op het schrijven richtte.