Indo-Tibetan Buddhism is een gezaghebbend overzicht van de ontwikkeling van het boeddhisme in India en de overdracht ervan naar Tibet. David L. Snellgrove beschrijft hoe het boeddhisme zich in India ontwikkelde van vroege monastieke tradities tot complexe Mahāyāna- en Vajrayāna-vormen, en hoe deze leerstellingen en praktijken in Tibet werden overgenomen, bewaard en verder uitgewerkt.

Het boek behandelt belangrijke filosofische scholen zoals Madhyamaka en Yogācāra, evenals de rol van ritueel, tantra en meditatie. Snellgrove laat zien hoe Indiase boeddhistische meesters, teksten en vertaalprojecten vanaf de zevende eeuw een cruciale invloed hadden op de vorming van het Tibetaanse boeddhisme. Tibet fungeerde daarbij niet slechts als ontvanger, maar als actieve erfgenaam die de Indiase tradities systematiseerde en in een eigen culturele context plaatste.

Een centraal thema is de samenhang tussen leer (doctrine), praktijk (ritueel en meditatie) en institutionele organisatie. Snellgrove benadrukt dat het Indo-Tibetaanse boeddhisme niet louter filosofisch is, maar een geïntegreerd systeem waarin ethiek, kosmologie en spirituele beoefening elkaar versterken.

Het boek biedt zowel historische analyse als inhoudelijke uitleg en geldt als een standaardwerk voor wie inzicht wil krijgen in de oorsprong, continuïteit en rijkdom van het Tibetaanse boeddhisme en zijn Indiase wortels.