Vóór de tweede wereldoorlog waren in Zeeland twee bundels met schetsen in Zeeuws dialect bijzonder populair: „Zuudbevelands lief en leed" en „Langs dieken en wegen". Ze waren geschreven door de „bovenmeester van 's-Gravenpolder": D. A. Poldermans, hoofd van de school in deze Zuidbevelandse plaats, Vooral in Midden-Zeeland waren diverse verhalen uit beide bundels befaamd: ze werden voorgedragen op bijeenkomsten van verenigingen en men las ze in de familiekring voor. De populariteit was begrijpelijk: de schetsen getuigen van een scherp observatievermogen bij de auteur en tevens van zijn grote liefde voor de mens in Zeeland. Sommige vertellingen zeggen meer over het Zeeuwse volkskarakter dan menige verhandeling doen kan. Bovendien geven zij een treffend beeld van het leven op het Zuidbevelandse platteland in een periode, die definitief is afgesloten. Mede daarom meenden wij dat een herdruk van beide reeds lang uitverkochte bundels noodzakelijk en verantwoord was. Bij deze herdruk werd de oorspronkelijke schrijf- en zetwijze aangehouden. D. A. Poldermans werd in 1877 te Ellemeet geboren als zoon van een hoofdonderwijzer. Op veertienjarige leeftijd ging hij naar Middelburg als leerling van de rijkskweekschool. In 1896 werd hij benoemd tot onderwijzer te Goes, waar hij tot 1909 verbleef. In dat jaar werd hij benoemd tot hoofd der school in 's-Gravenpolder. Hij overleed in 1939. Van zijn overige publiscistische werk moet nog het Zeeuws Volkslied („Geen dierder plek") worden genoemd. Hij schreef dit gedicht onder invloed van de beroeringen, die in 1919 in Zeeland waren ontstaan naar aanleiding van Belgische gedachten inzake annexatie van Zeeuwsch-Vlaanderen. De Middelburgse componist Jan Morks componeerde de muziek voor dit lied.