De Śrīmad Bhāgavatam – Eerste Canto vormt de inleiding tot een van de belangrijkste geschriften van het vaisnavisme en legt de spirituele basis voor het hele werk. Prabhupada presenteert de Bhāgavatam als de natuurlijke toelichting op de Vedānta-sūtra en als het rijpe resultaat van de Vedische kennis, bedoeld om de mensheid in het huidige tijdperk (Kali Yuga) spirituele richting te geven.

De Eerste Canto beschrijft de historische en spirituele context van het ontstaan van de Śrīmad Bhāgavatam. Centraal staat de wijze Vyāsadeva, die ondanks zijn immense kennis innerlijke ontevredenheid ervaart. Op advies van zijn spirituele leraar Nārada beseft hij dat ware vervulling alleen ontstaat door zuivere toewijding (bhakti) aan de Allerhoogste Persoon, Krishna. Hieruit ontstaat de Bhāgavatam, gericht op liefdevolle dienstbaarheid aan God.

Daarnaast verhaalt de canto over koning Parīkṣit, die door een vloek nog slechts zeven dagen te leven heeft. In plaats van te wanhopen wendt hij zich tot de wijze Śukadeva Gosvāmī, die hem de Śrīmad Bhāgavatam onderwijst als voorbereiding op de dood en bevrijding.

Prabhupada benadrukt dat luisteren naar en bespreken van de Bhāgavatam een krachtig middel is tot zuivering van het bewustzijn. De Eerste Canto introduceert zo de kernboodschap van het werk: spirituele bevrijding door toegewijde liefde, kennis en overgave aan God.