Op de vraag naar wat moraliteit en ethische reflectie in het hedendaagse leven betekenen, heeft de moderne samenleving een verre van eensluidend antwoord.
Ze wordt eerder gekarakteriseerd door een moreel pluralisme: er lijken vele opvattingen over het moreel goede te bestaan die niet zo eenvoudig tot één algemeen begrip te herleiden zijn. Als algemene inleiding in de wijsgerige ethiek besteedt dit boek aandacht aan verschillende typen van ethiek. Ethische posities worden echter niet willekeurig gekozen. De wijsgerige ethiek dient de alternatieve mogelijkheden te expliciteren, het belang van morele keuzen te verhelderen en zo mogelijk ook tot moreel denken te stimuleren. Een van de kerngedachten van het boek is, dat de mens niet alleen maar morele plichten heeft jegens anderen, maar ook tot zichzelf een morele verhouding heeft, en dat daarin het meest eigenlijke gelegen is van wat menselijke personen onderscheidt van dieren en kunstmatige intelligente systemen. Het perspectief van de auteur is sterk door een kantiaanse opvatting van moraliteit bepaald. Dat Kants ethiek een centrale rol vervult in de filosofische ethiek en die ook verdient, zal door weinig filosofen worden ontkend. Maar zijn plichtsethiek fungeert vaak meer als steen des aanstoots dan als object van instemming. Het boek probeert aan te tonen dat voor een kantiaans georiënteerde moraal niet alleen plicht, maar ook vragen omtrent geluk, liefde, deugd en verantwoordelijkheid centraal staan, zij het, dat die niet serieus beantwoord kunnen worden zonder ons te verdiepen in de vraag wat ons in deze aangelegenheden verplicht.